Geplaatst in Sprookjes

Er was eens een mooier vroeger


Tijdens één van de “vroeger was alles beter” discussies die ik met ouderen regelmatig heb, kwam het onderwerp kindertelevisie ook weer eens voorbij… Vroeger, toen waren er nog eerlijke kinderseries.. Al dat geweld van tegenwoordig, waar zijn de troetelbeertjes, snorkels en sprookjes toch gebleven.. Dat maakt mekaar maar af, wat een voorbeeld voor de kinderen…
Eigenlijk was ik het er wel een beetje mee eens, totdat…

Mijn zoon kreeg van oma een cdrommetje met sprookjes. Leuk voor in de auto, gezellig tijdens lange ritten.
Wat nou gezellig en wat nou eerlijke kinderverhalen… Sneeuwwitje werd door haar stiefmoeder het bos in gejaagd met een jager op haar hielen die haar moest doden omdat ma niet meer de mooiste van het land was.
En toen dat niet gelukt was kreeg ze ook nog een heks achter haar aan (of was het nou de stiefmoeder vermomt als heks) die haar met een vergiftigde appel probeerde te vermoorden.
En dan eerlijke sprookjes? Hoe denk jij dat sneeuwwitje er na 7 jaar ademgebrek in die glazen kist uitgezien zal hebben? Vast niet zo mooi als toen ze erin ging…

Kleinduimpje werd met zijn broertjes en zusjes in het bos achtergelaten omdat pa en ma houthakker geen eten meer konden kopen. Tja, dan laten we toch gewoon de kinderen achter. Godzijdank dat het kind de tegenwoordigheid van geest had om stenen te strooien om zo de weg weer naar huis te vinden… Ik kom ook elke maand een stuk geld tekort, maar mijn kind achterlaten? Dan zet je toch op zijn minst eerst je echtgenoot de deur uit.

Hans en Grietje trof een zelfde lot. Grote concurrentie onder de houthakkers, er waren er teveel. Ook zij vonden de weg naar huis niet terug nadat ze waren achtergelaten door hun vader en stiefmoeder (daar is ze weer). Hans belandt in een kooitje omdat de heks hem wilde opeten.???? Hoe komen ze erop. Godzijdank belandt de heks uiteindelijk in de oven en loopt alles toch nog goed af. Behalve dan voor de heks, op de brandstapel ermee… (ken ik dat niet ergens van?)

Maar als klap op de vuurpijl: Roodkapje… Het arme onschuldige schaap dat in het bos gespot wordt door de grote boze wolf…
Diezelfde boze wolf die oma opkaant, in haar bed gaat liggen, roodkapje voor de gek houdt, ook opvreet en uiteindelijk op de bodem van het meer beland met zijn buik vol stenen. Kwaad met kwaad vergelden, gewoon hop, in de plomp met dat beest om later een wonderbaarlijke wederopstanding te beleven bij de drie biggetjes.. (Of zijn er meer grote boze wolven)
Eigenlijk gaat er aan het eind van elk sprookje in ieder geval iemand dood.

In die filmpjes van tegenwoordig slaan ze elkaar dan wel de hersens in, iedereen leeft aan het eind tenminste wel happily ever after…
Dus of het vroeger nou echt zoveel beter was?
Ik vraag me nu ook wel af of ik moet streven naar een sprookjeshuwelijk. Ben benieuwd wie van ons twee dan het eerste het loodje legt…

The End

Marga, 2010

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s