Geplaatst in Jarig, Thomas

Weer een jaar groter

Vorig jaar rond deze tijd schreef ik je ook. Wat zat ik toen zelf nog in de kreukels en in de zorgen. Druk zoekend naar een woning had ik nog geen idee waar we terecht zouden komen. Wat heb ik gehuild toen het me niet lukte om de slingers op te hangen, juist omdat ik niet wilde dat er iets niet zou zijn dat er andere jaren wel was. Alles moest perfect zijn voor je. Uiteraard was het dat niet, maar het was evengoed in al zijn imperfectie, met slingers op ooghoogte toch een daverend feest. Nu wordt je 9…
9 Jaar geleden dat je op een vroege maandagmorgen, na 32 heerlijke weken dicht bij mij, besloot dat je te nieuwsgierig was naar de wereld om nog langer te blijven zitten. 9 jaar geleden dat mijn hand op je kleine rugje lag en ik naar je keek met mijn ogen vol tranen en een hoofd vol vragen en slechts een jaar geleden dat we je verjaardag vierden in ons tijdelijke onderkomen in de wetenschap dat we daar niet nog een verjaardag zouden vieren. 9 Jaar geleden had ik zoveel vragen over je toekomst, vorig jaar was er bijna net zoveel onduidelijkheid.
Dit jaar is alles anders..
Het is een paar dagen voor je jaarwisseling. We hebben net je rapportbespreking achter de rug. Met negens en tienen naar groep 6. Van de woorden van de kinderarts “op de lange termijn zal blijken of uw zoon zich normaal zal ontwikkelen” naar de woorden van je trotse juf “uw  zoon is eigenlijk overal goed in”. Voor elke ouder heerlijk, voor je vader en mij nog net een beetje meer.
De zomer heeft zich dit jaar nog niet laten zien. Om het samen gezellig te maken zitten we in ons beeldschone huisje lekker samen bij de kachel. We praten over je geboorte en je vraagt me weer hoe het allemaal ging. Ik vertel je dat het morgenochtend 5 uur precies 9 jaar geleden is dat de vliezen braken en dat papa net op tijd was omdat je je door niets meer liet tegen houden. Met je hand in de mijne praten we samen over het geluk dat we beiden hebben gehad. Jouw leven wordt in niets beperkt en ik hoef me niet constant zorgen meer te maken. Behalve je eeuwige gehoest ben je zo gezond en zo volmaakt, ik kan het soms nog nauwelijks geloven als ik naar je kijk. Hetzelfde gevoel heb ik nog steeds als ik om me heen kijk in ons mooie en fijne huisje. Nu ik door mijn nieuwe baan steeds meer hoor over problemen achter voordeuren in minder fortuinlijke gezinnen dan die van ons, prijs ik me nog gelukkiger hoe goed we het hebben. Met elkaar, onze gezondheid, een fijn dak boven ons hoofd een schuldenvrije bankrekening en bovenal nieuw geluk in de vorm van iemand die heel erg goed voor ons zorgt.
Negen jaar geleden vreesde ik voor je leven, vorig jaar vreesde ik voor ons bestaan. Dit jaar ga ik onbevangen vreselijk genieten en we maken er twee waanzinnige feesten van. Zaterdag bij je papa, zondag bij mij met om ons heen alle mensen die van je houden. Op geheel eigen wijze vullen we ons leven nu in en mijn grote cadeau aan jou is mijn rust. Eindelijk genieten, zorgeloos en gelukkig.
Dit jaar geen tranen omdat ik geen slingers op kan hangen, want dit jaar sta ik er niet alleen voor. Dit jaar is alles anders…

Gefeliciteerd mijn lieve alles.
Aan je vinger prijkt nu je eerste ring zodat ik altijd bij je ben, ook als ik er even niet kan zijn.
Mama houdt zielsveel van jou.

27 juni 2013

Geplaatst in Divers, Jarig

Een jaar later

Daar zat ik, aan de keukentafel van mijn tijdelijke onderkomen. Weinig rust en vooral veel vragen… Praten over mijn gevoelens werd steeds moeilijker, dus ik ging schrijven. Schrijven over wat me bezighield, wat ik meemaakte, hoe ik me voelde. Ik zocht al een tijdje een manier om mijn teksten te delen zoals ik dat vroeger op hyves had gedaan.. Ik vond deze site en een jaar geleden, op 5 april, werd mijn digitale dagboek geboren. Diezelfde dag, al wist ik dat toen nog niet, zag ook mijn neefje het levenslicht. Dat kleine vriendje blaast vandaag zijn eerste kaarsje uit, ik doe hetzelfde voor mijn blog die als een vriend voor me is geworden. Ik vertel hem alles en hij luistert. Jullie doen dat ook door het lezen van mijn gevoel.

Een jaar en 7000 views verder. Ongekend trots!

Marga, 5 april 2013

Geplaatst in Jarig, Media

Nieuwe Media

Vroeger, vroeger betekende jarig zijn een constante stroom telefoontjes. Struikelend over de verjaardagsvisite vond je de weg naar het rinkelende toestel op het tafeltje naast de bank. Wat een verademing toen het draadloze toestel kwam. Het apparaat rinkelde evenveel, maar kon nu in ieder geval binnen je bereik gelegd worden. Geen gestruikel, geen irritatie meer en gewoon een leuk gesprekje met oma of tante.
6 Januari was ik jarig. ’s Nachts, vanaf 1 minuut over twaalf, ontplofte mijn twitter. Ik genoot van al die berichtjes. De nachtbrakers bleven me mentions sturen en dat ging mijn hele verjaardag door. Ook op facebook stroomden de berichten binnen evenals op mijn What’s app.. Het kostte me een paar uur om alles te lezen en te beantwoorden.

’s Avonds zag ik mijn vaste toestel liggen op mijn nachtkastje. Hij was de hele dag niet over gegaan.

Andere tijden.. Nieuwe media…

~Marga, 9 januari 2013~

Geplaatst in Jarig, Scheiding, Tijd

Time flies…

Je leeft er al weken naartoe. Je verjaardag. Een getekende kalender hangt al sinds begin deze maand op de koelkast. Elke dag wordt er trouw een kruisje op gezet. Weer een dag dichter bij de grote dag. Het cadeau dat ik heb gekocht voor je ligt al een tijdje in de kast. Ik heb het om je te pesten daar neergelegd, zodat je het elke dag ziet.. Mama kan goed geheimpjes bewaren..
Ik wil dat het een groot feest wordt. Het is allemaal zo anders voor je. Papa is er niet bij morgenochtend als je je cadeau uit pakt. Met hem vier je het volgende week pas. Maar misschien heeft mama daar wel meer moeite mee dan jij. Toen ik je vanavond naar bed bracht hield je het bijna niet meer van de spanning.. Morgen eindelijk jarig… Dan ben je acht geworden. Ik durfde er niet op te hopen die eerste weken van je broze leventje.. Maar we hebben het gered met veel nachtelijke hoestbuien, maar verder zonder al teveel problemen.
Morgenochtend sta ik aan je bed en zing je toe. Net als altijd. Je weet niets van mijn tranen omdat  ik de zak met slingers niet kon vinden, niets van het staken van mijn pogingen om de slingers op te hangen omdat ik er niet bij kon, niets van het eenzame gevoel dat me bekruipt omdat ik deze oudjaarsavond alleen beleef en terugdenk aan borrelen met de buren, buiten op het stoepje, terwijl je nieuwe fiets op tafel stond te pronken, niets van de jaarlijks terugkerende pijn omdat ik terugdenk aan jouw veel te vroege start en het verdriet en de angst in de weken daarna. En dat is goed, mijn tranen zijn niet belangrijk en zeker niet voor jou.
Ik verheug me er ontzettend op om je blije snoetje te kunnen zien. Ik zei je vanavond nog hoe blij ik met je ben. Dat ik van alles en iedereen in de wereld het allermeeste van jou hou. Dat we samen ons best gaan doen om een nieuw thuis te vinden. Misschien wel dat huis waar we vanavond naar hebben gekeken. Het is zo spannend allemaal. Je maakt dat alles de moeite waard is en dat ik de wereld aan kan in deze soms zo heftige strijd die ‘opnieuw‘ beginnen heet. Geluk heeft een naam, Thomas.

Lieve kleine grote man. Van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Ik probeer je het allermooiste feest te geven dat je ooit hebt gehad, maar ik weet dat ook jij zal terugdenken aan de vorige jaren. Ik kan je die situatie niet teruggeven, maar ik weet zeker dat het desondanks een gigantische dag en weekend wordt.

Ik ben zo trots op wat je allemaal doet en kan. Ik hou zielsveel van jou.
Welkom in je nieuwe levensjaar. We gaan er samen iets geweldig moois van maken.

Dikke kus
Mama