Geplaatst in Divers

Postorder


Tijdens een zoveelste strooptocht in mijn kast op zoek naar iets draagbaars kom ik een vergeten blousje tegen dat me altijd waanzinnig goed stond. Al jaren oud en nog steeds niet versleten en…suprise…het staat nog steeds goed. Ik kocht het destijds via een webshop waarvan de catalogus altijd op veel gekwijl kon rekenen. Prachtige foto’s, prachtige mensen en, ok, niet zo’n prachtige prijzen. Maar, dat moet gezegd, ik kom in mijn kast nooit een verdwaald hennesje van zes jaar geleden tegen die ik nog steeds met goed fatsoen naar mijn werk aan kan. Blij constateer ik een half uur later dat de webshop nog steeds bestaat en sla driftig aan het shoppen. En hoewel ik bij lange na niet meer zoveel leuks zie als vroeger scoor ik een paar hele mooie dingen en bestel er meteen wat lingerie bij. Heeft mijn held uit het westen er ook nog wat aan.
Levertijd een week dus het grote wachten begint…
Vandaag vind ik bij de post een briefje dat mijn pakket bij de buren is bezorgd en blij sluiter ik na een kort bezoekje met de enorme doos naar huis. Het heerlijke gevoel van weelde en schoonheid in een doos. Alles prachtig verpakt met vloeipapier en de lingerie in een chique tasje. Het uitpakken is een feest en de schitterende zomerkleuren lachen me tegemoet.

Het genieten hield maar kort stand.
.

Het leuke nachthemdje dat bij mevrouw 1.80m, blond, tiet en zandloper echt sexy stond ziet er bij mij uit als een kuitlange soepjurk. De BH’s zijn in cupje B prachtig, in cup “iets groter” nou..niet. De broeken te strak, de vestjes te groot, de prachtige blouse vormloos en het hemdje te laag uitgesneden. De stapel “afgekeurd” groeit en de “dit hou ik” stapel telt uiteindelijk welgeteld 1 knalroze onderbroek. Jawel, van dat wat mijn nieuwe garderobe moest worden hou ik 1 onderbroek over! Daar kan ik toch verdorie niet mee naar mijn werk? Hoe moet dat nou met die zakelijke/sexy/ikweetprecieswaarikmeebezigben look als er maar 1 luizige onderbroek overblijft.
Met een diepe zucht tape ik de kartonnen doos weer dicht en smijt hem even later op de balie bij het postkantoor.
“Zo zo grote doos mevrouwtje” en ik denk zuchtend “dat is alles aan mij meneertje”.
Ik lach echter vriendelijk en weer thuis leg ik mijn prachtige nieuwe onderbroek plechtig in de la en de ‘wapperende blonde manen en wuivende palmbomen’ catalogus bij het oud papier.

En stiekem ben ik dankbaar. Want als ik alles leuk had gevonden had ik het nog niet kunnen houden. Want hoe fijn het me ook lijkt om dé look te vinden die me laat stralen van zelfverzekerdheid, een maandsalaris eraan uitgeven gaat me toch écht te ver.

Op naar de Hennes dan maar. Waarom zou je zes jaar met dezelfde blouse willen doen tenslotte….

Marga, 31 maart 2014

5 gedachten over “Postorder

  1. Knalroze kan toch ook sexyikweetwaarikmeebezigbenlook zijn? Ik heb altijd met kleding dat het de paspop echt fantastisch staat maar mij niet.

  2. Je zou het wel kunnen proberen om zo met die knalrode onderbroek te gaan werken
    Er zouden heel wat ogen gericht zijn.

    En jij je keuze liever weg en lekker genieten op een andere manier van je maandsalaris.
    Weet je, mensen zeggen te vaak kleren maken de man of de vrouw.
    Maar vergeten een ding het innerlijke dat maakt juist de man of de vrouw.

  3. Vandaar dat ik het niet meer doe, het past zelden en de kleur is vaak verschillend, maar ook ik heb er enkele pareltjes al gevonden,……

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s