Geplaatst in Divers, Paulien

K!


“Hoe ga jij om met kanker in je omgeving”, kopt KWF… En dat is een goede vraag. Ik heb namelijk geen idee hoe dat moet.

In een weekblad las ik een lijstje met dingen die je vooral niet moet zeggen tegen iemand met kanker.  Ik heb liever een lijstje met dingen die ik wel kan zeggen. Alles voelt namelijk nutteloos en hopeloos ontoereikend.

Ik denk aan je, wens voor je, leef met je mee en houdt hoop. Hoop op veel tijd in relatief goede gezondheid. Hoop op een heel lang uitstel van het onvermijdelijke. Maar echt steunen kan ik niet. Omdat ik me in de verste verte niet kan voorstellen hoe het voelt. God wat zul je soms eenzaam zijn in een wereld waarin alles zijn gangetje gaat. Een wereld waarin mensen even stil staan, aan je denken en proberen mee te voelen en dan toch weer door gaan. Omdat zij hun eigen verhaal hebben met eigen kleine zorgen die zo nutteloos lijken bij jouw verhaal.

Ik kan niet omgaan met kanker in mijn omgeving. Ik heb de ervaring niet en ik wil hem ook niet hebben. Ik hoop dat het k-woord heel ver bij mij en mijn gezin vandaan blijft. Ik hoop dat ik nooit echt ga begrijpen wat je door maakt. En tegelijk wil ik dat je voortdurend het gevoel hebt dat je er niet alleen voor staat.

Net als alle andere dagen zijn ook vandaag mijn gedachten bij jou. En nu ook bij al die andere mensen voor wie de tijd stil staat en tegelijkertijd te hard gaat. Tijd die ineens schaars en kostbaar is. Bij al die mensen die wel snappen dat het leven kwetsbaar is en dat je moet genieten zoveel als je kunt. Die mensen die weten hoe het voelt en wel weten hoe ze om moeten gaan met kanker in hun omgeving.

Ik weet het niet…
Maar ik brand wel een kaarsje.

Op Wereldkankerdag.

Marga, 4 februari 2015

image

9 gedachten over “K!

  1. Tot een half jaar geleden had ik er gelukkig ook niet mee te maken. Op 8 augustus kregen we,per toeval, te horen dat mijn vader uitgezaaide longkanker had. 17 december overleed hij geheel tegen de verwachtingen in, binnen 5 uur. Longontsteking. Het is een verschrikkelijke ziekte… Hier branden de kaarsjes ook..

  2. Ik heb het meegemaakt met mijn vrouw. Zelfs als partner is het soms moeilijk om de patiënt te benaderen en hoe. Want je wilt sterk zijn en je wilt ook geen emoties overbrengen maar dat lukt niet altijd.

    Mooi beschreven en zoals het is voor heel veel mensen.

    AUM SHANTHI

      1. Het is heftig maar je leert echt elkaar op een ander manier te benaderen en ook te leren kennen.

        En ja men zal altijd de vraag stellen als het in je nabije omgeving voorkomt hoe praat ik ermee hoe ga ik ermee om het plaats ik het voor me zelf.

        AUM SHANTHI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s