Auteur: readmarga

De eerste dag wordt er niet meer ondernomen dan zwemmen en een supermarkt zoeken. Heerlijke grote alleswinkels waar alles lekker is en zoveel wordt gekocht dat de kleine koelkast uit zijn voegen barst en de koelbox weer uit de auto tevoorschijn moet komen.
Ondanks de factor 30 verbranden de bleke hollandse lijven en ietwat gegaard staat moeder ’s avonds onder de douche. Het is een gegil van jewelste in het galmende hok. Kinderen janken, tieners giebelen, pissige vaders roepen dat het nu écht afgelopen moet zijn en dat in alle denkbare talen. Moeder doucht op haar slippers en tussen de bruine franse haren verdwijnen haar gebleekte blonde. Ook op deze camping is de ontwerper er weer in geslaagd de douchehokjes zo te ontwerpen dat je kleding nét niet droog blijft en het ene haakje nét te weinig is om je spullen aan op te hangen. Maar de douche is na al het chloor evengoed heerlijk. Het vakantiegevoel borrelt en bruist en barst in alle hevigheid los..

Eenmaal terug bij de tent kan het avondritueel beginnen. De skottelbraai is meegereisd (ja die ook) en op het geleende gas van schoonpapa wordt er lustig op los gebraaid (of geskotteld). Moeder maakt de salade en vader doet het mannenwerk onder het genot van een frans biertje. Omdat die “verdomde flesjes zo klein zijn” ligt er binnen no-time een verzameling kleine bruine flesjes rond het braadapparaat. Moeder heeft de Panache herontdekt en borrelt vrolijk mee. Het hele veld is in gebruik. Waslijnen zijn gespannen waar de zwemspullen hangen te drogen, de halve inboedel staat buiten, luchtbedden en ander speelgerei ligt op de veranda en overal staan emmers en jerrycans met water op te warmen, want “dan kunnen we lekker bij de tent afwassen en hoef ik niet met de vuile vaat de camping over te struinen”. Er wordt goed gebruik gemaakt van de ruimte.
Vader zet met een trots gezicht de worstjes op tafel en snijdt het brood, moeder kijkt met een blij gezicht naar man en kroost.

“Gezellig he”, zucht ze gelukzalig…

Marga, augustus 2013

Nadat de auto is leeggeladen, de tent volgestouwd staat met de vakantiespullen (hadden we zoveel bij ons) en de  tuinset naar buiten is gesleept om binnen plaats te maken, gaat moeder de toiletten inspecteren. Niets zo fijn als prettig sanitair tenslotte en vooral: dichtbij!
Vader is de rit even van zich af aan het zitten wat hem een verwijtende blik van moeder oplevert bij terugkomst. “Als we nu even opruimen kunnen we straks allemaal gaan zitten ja”.. Moeder begint de spullen te ordenen en stuurt vader toch maar naar buiten want de ruimte is wel erg klein. De kinderen rennen rond de tent en vragen of ze al mogen gaan zwemmen. Moeder antwoordt kriegel dat er gegeten moet worden en er genoeg tijd is om te zwemmen deze vakantie. De eerste-avond-noodvoer-maaltijd wordt bereid. Soep met knakworsten en de overgebleven broodjes uit de koelbox. Langzaam daalt de rust neer in het gezin. Vader opent een welverdiend biertje, moeder veegt het zweet van haar voorhoofd en sjokt met de afwas richting washok. De kinderen huppelen mee met hun nieuwe toilettasjes en handdoeken om de nek omdat de tanden gepoetst moeten worden.
Met de kinderen onder de wol kan moeder ontspannen. De vermoeidheid slaat toe. De ingezakte matras lokt…

1.00 er loopt iemand langs de tent
2.00 er hoest iemand vanuit een andere tent
3.00 g… ik moet plassen
4.00 doooorst
5.00 wat is het koud geworden ineens
6.00 snuuuurk
8.30 goedemorgen lieverd, heb je ook zo lekker geslapen? Zet jij vast koffie, dan ga ik een bakker zoeken.

Met een duffe kop slingert moeder de Senseo aan want van alle spullen die mee moesten was die het belangrijkste…

Dag 1 in campingparadise kan beginnen….

Marga, augustus 2013

De auto is tot de nok toe gevuld met teveel kleding, luchtbedden en “we nemen het toch maar mee want misschien verkopen ze het daar niet” boodschappen. Iedereen is duf van het vroege opstaan, behalve vader natuurlijk want die zit achter het stuur en let op de weg. De voorruit maakt elke minuut een slachtoffer en toont een slagveld van te pletter geslagen insecten.  De kleffe broodjes uit de koelbox vinden gretig aftrek evenals de citroen-en zwartwitballen uit het trommeltje van oma. Normaal zitten er koekjes in, maar voor de gelegenheid is de inhoud gewijzigd “want hij past zo fijn in het dashboardkastje.” Voor plassen onderweg duiken we discreet de bosjes in, want zo’n duur gepimpt toilet met zonnebloemdecoratie kost 50 cent en dat hebben we er, ‘2theloo’, niet voor over. Ja het bonnetje kan bij afrekenen in de shop weer ingeleverd worden, maar we hebben onze eigen voorraad eten en drinken, dus we hebben niks nodig. Vanaf de achterbank is af en toe een grondig “shit” te horen als Mario weer eens wint of Darth Vader net niet gehaald wordt en er bijna rook komt uit de  Nintendo DS. Kinderen ruziën over welke film er nu in moet, het welgemeende “wij keken vroeger gewoon naar buiten” wordt door de koptelefoons niet gehoord. Papa en mama zijn echter moe en nemen de uur-per-dag-Nintendo afspraak maar wat ruimer.. Als ze maar stil zijn..
Op de TomTom tikken de minuten en uren weg tot aan de bestemming. Moeder denkt nog eens zonder heimwee terug aan de kaartleestijd waarin het zoeken van de camping een gezellige ruzie werd. “Moet ik hier in? Ja ik denk het wel. Maar weet je het zeker? Ja ik denk het wel. Nu zeggen! Ja doe maar… De huppeldepupweg? …..Dat klopt niet.”

Langzaam wordt het spannend. Waar gaan we tijdelijk wonen? Is er genoeg te doen en hangt er eigenlijk toiletpapier in de openbare gebouwen?

In de zinderende hitte op de route de soleil die zijn naam sinds jaren weer eens eer aan doet, kruipen de blikjes voort. Veel luxe, dichte raampjes en gekoelde passagiers, een enkel barrel met een elleboog uit het raam om een zuchtje 30 graden wind te voelen en een bezwete mama die het overduidelijk meer dan zat is.

Nederland gaat op vakantie…

Marga, 31 juli 2013